Het strand, de rand van Westland

Wij boffen maar dat we langs de kust wonen. En dan nog in een gebied waar je zo heerlijk kunt fietsen langs de kust. Vooral op een mooie dag is het zeer ontspannend. Ik geniet bij ’s-Gravenzande altijd van het uitzicht op de duinen en aan de andere kant de kassen. Helaas zal het volgens mij niet zo heel lang meer duren voordat alle kassen uit de geestgronden ook verdwenen zijn. Mooie luxehuizen verrijzen al aan de horizon en het lijkt wel of iedereen aan het strand wil wonen.

Ik fiets verder richting Hoek van Holland. Hier en daar kan ik rechtsaf een strandopgang op, maar dat doe ik niet. Dat is iets voor als het nog echt zonnig en warm is.

Het strand heeft de laatste jaren weer meer aantrekkingskracht. Er was een tijd dat ik er niet of nauwelijks kwam. Maar dankzij mijn huidige echtgenoot ben ik het strand en de zee weer meer gaan waarderen. Zelfs zozeer dat wij een paar jaar geleden –letterlijk en figuurlijk- met onze voeten in het zand zijn getrouwd in een strandpaviljoen in Monster.

Het feit dat ik jaren niet naar het strand ging kwam ook door mijn kinderen, die toen nog klein waren. Die liepen namelijk ‘altijd’ weg. Ik ben mijn oudste zoon (toen 9), een keertje zeker twee uur kwijt geweest. Het enige houvast dat ik had was dat hij zeker niet in de zee was gelopen. Hij was namelijk doodsbang voor het zeewater.

Mijn dochter (toen 5) en een vriendinnetje moesten we drie kilometer verder ophalen bij een EHBO-post in Monster terwijl wij bij Ter Heijde op het strand lagen. Na deze avonturen ben je het strandbezoek snel zat.

Maar nu geniet ik des te meer. Vandaar dat ik het toch erg zou missen als ik niet meer dichtbij de kust zou wonen. Je bent er nu eenmaal helemaal gewend aan deze rand van Westland.

Geschreven door: Marjoke van Arnhem-van Baalen

Datum

donderdag 28 april 2016

Redactie Westland

afbeelding van Redactie Westland

De redactie schrijft wekelijks nieuwe content om bezoekers te voorzien van informatie en de leukste tips in Westland!

Lees hier meer blogs